از جنس باران

http://www.baran-mhh.blogfa.com

- Hacker کيست ؟
هکر کسی است که با سيستم های کامپيوتری آشناست و می‌تواند با روش‌هايی خاص (بدون اجازه) وارد آنها شود... اين انسان می‌تواند خوب يا بد باشد ( در هر حال هکر است )

- سوال: يک هکر از چه راهی وارد يک سيستم می‌شود؟
از راه شبکه (نه بابا ! )
بايد توجه کنيد که هر سيستم کامپيوتری (به عبارت بهتر هر سيستم عامل) به هر حال محصول کار تعدادی انسان است و حتما دارای تعدادی bug (خطاهايی که بعد از ارائه محصول به بازار به تدريج کشف می‌شوند) خواهد بود. بعد از اينکه يک باگ مشخص شد، شرکت ها نرم‌افزارهايی را به‌سرعت (در عرض چند ساعت ) ايجاد می‌کنند تا مشکل رفع شود اين‌ها را patch می‌گويند. و بعد مديران شبکه (Wbemasters) در عرض چند روز تا چند سال (آين آخری در مورد ايرانه) آنها را download کرده و مشکل را حل می‌کنند. در اين فاصله هکرها دمار از روزگار اين سايت‌ها در می‌اورند...

- تعريف چند اصطلاح:

*** Hacker واقعی = سامورايی :
کسی که هدفش از نفوذ به سيستم‌ها نشان دادن ضعف سيستم‌های کامپيوتری است نه سوءاستفاده ...

*** Wacker (واکر):
کسی که هدفش از نفوذ به سيستم‌ها، استفاده از اطلاعات آن سيستم‌هاست (جرو هکر‌های کلاه‌ سياه )

*** Cracker (کراکر):
کسی که هدفش از نفوذ به سيستم‌ها، خرابکاری و ايجاد اختلال در سيستم‌های کامپيوتری است. (جرو هکر‌های کلاه‌ سياه )

*** Preaker :
از قديمي‌ترين هکرها هستند که برای کارشان نياز (و دسترسی) به کامپيوتر نداشتند و کارشان نفوذ به خطوط تلفن برای تماس مجانی، استراق‌سمع و ... بود. اين جزو آموزش من نيست چون کار خيلی بديه (-;


- زنگ ‌تفريح

- تقسيم بندی من برای هکر ها:

۱- جوجه‌هکرها (احمق کوچولوها):
توانايی‌ها: بلدند از Sub 7 , 187 استفاده کنند و فکر کنند ديگه همه‌چی رو ياد گرفته‌اند !

۲- خروس‌هکر‌ها يا مرغ‌هکرها (احمق‌های بزرگتر):
توانايی‌ها: Mail Box را هم می‌توانند Bomb کنند ... ماشاءالله !

۳- هکرهای قابل‌احترام ( مثل خود شما):
دارند ياد می‌گيرند و هنوز ۲،۳ سال کار دارند.

۴- هکرهای پيش‌کسوت:
ديگه آفتاب لبه بومه ... هکرهای قابل احترام را دوس دارند


- تقسيم‌بندی

- انواع کامپيوتر‌های شبکه:
=> کامپيوترهای Server : کامپيوترهايی که کارشان تامين اطلاعات در شبکه است، مثلآ کامپيوترهايی که سايت‌ها را نگه می‌دارند.
=> کامپبوتر‌های Client : کامپيوترهايی که استفاده کننده هستند مثل همين کامپيوتر خودتان که داريد ازش کار می‌کشيد.


- انواع سيستم‌ عامل‌هايی که Server ها از آن استفاده‌ می‌کنند:

=> سيستم‌های فعلی:
* خانواده Unix (مثل FreeBSD, Linux, Sun Solaris )
* خانواده Windows (مثل WinNT, Win2000 )
* OsMac
=> سيستم‌های قديمی (منقرض شده - آخيش ! ):
AIX, IRIS, DEC10, DEC20 , ...


- سوال: کدام‌ها را بايد ياد گرفت؟
Win2000, Unix(Linux) را بايد ياد بگيريد. پيشنهاد من اين است که Win2000و RedHat Linux را روی کامپيوتر خود همزمان داشته باشيد.


- برای شروع چه چيزی لازم است؟

۱- Win2000 , Linux را روی کامپيوتر خود نصب کرده و شروع به يادگيری کنيد.
۲- شروع به يادگيری زبان C کنيد.
۳- شروع به يادگيری TCP/IP کنيد. (يک کتاب بخريد )
۴- مهمترين چيز علاقه به طی کردن يک را بسييييييار طوووووولانی


- تقسيم‌بندی انواع حملات

اولين نکته‌ای که لازم است بگويم اينه که وقت خود را برای هک کردن کامپيوتر‌های کلاينت هدر ندهيد (اگرچه برای افراد مبتدی کار با نرم‌افزاری مثل Sub7 زياد هم بد نيست ولی نبايد زياده‌روی کرد) علت هم اينه که هربار که به اينترنت وصل می‌شوند ip جديدی به‌ آنها اختصاص پيدا می‌کنه و زحماتتون هدر می‌ره (البته برای جلوگيری از اين امر هم روشهايی هست که در آينده ايشالله ميگم).
حالا تقسيم‌بندی:
۱- حمله به روش Denial of Service Attack) DoS)
۲- حمله به روش Exploit
۳- حمله به روش Info Gathering (تلنت کردن يکی از مثالهای آن است که امروز آموختيد)
۴- حمله به روش Disinformation

در مورد هرکدام به‌زودی توضيح می‌دم.


- 133t Speak چيست؟

گاهی هکرها در هنگام نوشتن به جای تعدادی از حروف انگليسی معادل‌های قراردادی به کار می‌روند که ليست آنها را در زير می‌بينيد:

0    <= O
1    <= L; I
2    <= Z
3    <= E
4    <= A
5    <= S
6    <= G
7    <= T
8    <= B
|    <= L; I
@    <= at (duh)
$    <= S
)(   <= H
}{   <= H
/\/  <= N
\/\/ <= W
/\/\ <= M
|>   <= P; D
|<   <= K
ph   <= f
z    <= s

مثلا he Speaks می‌شود:

}{3 $|>34|< z

توصيه من اينه که از اين معادل‌ها تا جايی که می‌تونيد استفاده نکنيد. فقط ياد بگيريد که کم نياريد.


- ترسيم مسير برای آينده

۱- اولين و مهمترين تصميم انتخاب نوع کامپيوتری است که می‌خواهيد هک کنيد ( کلاينت يا سرور )، زيرا روش‌هک کردن اين‌دو بجز در مراحل ابتدايی کاملا متفاوت است.
۲- دومين گام انتخاب يک کامپيوتر مشخص (مثلا کامپيوتری که فلان سايت را نگه می‌دارد که مثالی برای کامپيوتر سرور است و يا کامپیوتر فلان شخصی که با او چت می‌کنيد که مثالی برای کامپيوتر کلاينت است) و جمع‌آوری اطلاعات در مورد آن است. اين جمع‌آوری اطلاعات از قربانی (Victim) را Footprinting گويند. اولين مشخصه‌ای که بايد کشف شود، ip اوست. يکی ديگر از اطلاعات مهم که معمولا دنبالش هستيم، پيدا کردن نوع سيستم‌عامل و نيز برنامه‌هايی است که کامپيوتر شخص از آنها بهره می‌برد. يکی از مهمترين ( و گاه خطرناک‌ترين) کارها، تست‌کردن پورت‌های آن کامپيوتر برای ديدن اينکه کدام پورت‌ها باز و کدام‌ها بسته هستند.
۳- مرحله بعدی در واقع شروع تلاش برای نفوذ به سيستم است. اين نفوذ سطوح مختلف دارد و بالاترين آن که در کامپيوترهای سرور روی می‌دهد، حالتی است که بتوان username و password مربوط به مدير کامپيوتر (administrator) يا superuser را به‌دست آورده و از طريق اين Shell Account به نهايت نفوذ دست‌ يابيم ولی گاه به‌دلايل مختلف (مربوط به سطح علمی خود و ... ) نمی‌توان به اين سطح دست‌يافت اما به هر حال برای مرحله بعدی می‌تواند استفاده شود. اين مرحله جايی است که هنر شما يه عنوان يک هکر آغاز شده و نيز به پايان می‌رسد.
۴- اين مرحله بعد از نفوذ روی می‌دهد که در آن به يک سطحی از کنترل سيستم رسيده‌ايد. رفتار شما در اين مرحله مشخص می‌کند که چه نوع هکر هستيد(سامورايی، واکر و يا کراکر) و اينکه آيا جنبه ياد گرفتن را داشته‌ايد يا نه، همينجا مشخص خواهد شد.
۵- مرحله آخر پاک کردن ردپاست تا گير نيفتيم (البته بعضی وقتها برای کلاس گذاشتن بايد گير بيفتيم، هه هه ...). بعضی از سيستم‌ها آمار login را نگه می‌دارند که در مورد آنها اين مرحله بسيار مهم است.

- IP

شماره‌ ايست که به هر کامپيوتر متصل به اينترنت داده می‌شود تا بتوان به‌کمک آن شماره به آن کامپيوترها دسترسی داشت. اين عدد برای کامپيوترهايی که حالت سرور دارند (مثلا سايت‌ها) و نيز کامپيوتر‌های کلاينتی که معمولا به روشی غير از شماره‌گيری (Dial Up) به اينترنت وصل هستند، عددی ثابت و برای ديگران عددی متغير است. مثلا هر بار که شما با شرکت ISP خود تماس گرفته و به اينترنت وصل می‌شويد، عددی جديد به شما نسبت داده می‌شود.
اين عدد يک عدد ۳۲ بيتی (۴ بايتی) است و برای راحتی به‌صورت زير نوشته می‌شود:
xxx.xxx.xxx.xxx که منظور از xxx عددی بين ۰ تا ۲۵۵ است (البته بعضی شماره‌ها قابل استفاده نيست که بعدا علت را توضيح خواهم داد). مثلا ممکن است آدرس شما به صورت 195.219.176.69 باشد. حتی اسم‌هايی مثل www.yahoo.com که برای اتصال استفاده می‌کنيد، در نهايت بايد به يک IP تبديل شود، تا شما سايت ياهو را ببينيد.
در IP معمولا xxx اولی معنای خاصی دارد، که بعدا توضيح می‌دهم... فقط اين را بگويم که اگر به روش Dial Up به اينترنت وصل شويد، معمولا عددی که به عنوان xxx اول می‌گيريد، مابين 192 تا 223 خواهد بود.اين توضيح برای تشخيص کامپيوترهای کلاينت از سرور (حداقل در ايران) بسيار می‌تواند مفيد باشد.
بعد از اتصال به اينترنت برای به دست آوردن IP خود، از دستور IPCONFIG در command prompt استفاده کنيد. (البته يک سری نکات فنی داريم که بعدا می‌گم)


- Port

در ساده ترين تعريف، محلی است که داده‌ها وارد با خارج می‌شوند. در مبحث هک معمولا با پورت‌های نرم‌افزاری سروکار داريم که به هر کدام عددی نسبت می‌دهيم. اين اعداد بين ۱ و ۶۵۵۳۵ هستند. معمولا به يک سری از پورت‌ها کار خاصی را نسبت می‌دهند و بقيه به‌صورت پيش‌فرض برای استفاده شما هستند. پورت‌های که فعال هستند، هرکدام توسط يک نرم‌افزار خاص مديريت می‌شوند. مثلا پورت ۲۵ برای ارسال Email است، بنابراين بايد توسط يک نرم‌افزار اين کار انجام شود و اين نرم‌افزار بر روی پورت ۲۵ منتظر (فال‌گوش) می‌ماند. اينجا ممکن است شخصی از فلان نرم‌افزار و ديگری از بهمان نرم‌افزار استفاده کند ولی به‌هر حال پورت ۲۵ هميشه برای ارسال Email است.
در پايين ليستی از مهمترين پورت‌ها و کاربردشان را می‌بينيد:

Port Num   Service         Why it is phun!
--------   -------         ----------------------------------------
7          echo            Host repearts what you type
9          discard         Dev/null 
11         systat          Lots of info on users
13         daytime         Time and date at computers location
15         netstat         Tremendous info on networks
19         chargen         Pours out a stream of ASCII characters.
21         ftp             Transfers files
23         telnet          Where you log in.
25         smpt            Forge email
37         time            Time
39         rlp             Resource location
43         whois           Info on hosts and networks
53         domain          Nameserver
70         gopher          Out-of-date info hunter
79         finger          Lots of info on users
80         http            Web server
110        pop             Incoming email
119        nntp            Usenet news groups -- forge posts, cancels
443        shttp           Another web server
512        biff            Mail notification
513        rlogin          Remote login
           who             Remote who and uptime
514        shell           Remote command, no password used!
           syslog          Remote system logging
520        route           Routing information protocol

از ميان اين پورت‌ها شماره‌های ۷، ۱۵، ۲۱، ۲۳، ۲۵، ۷۹، ۸۰، ۱۱۰و ۱۱۹ فعلا برای ما مهم‌ترند و به‌تدريج با آنها آشنا خواهيد شد.

                        حال كافي است كه برنامه Internet Explorer كه به IE نيز
                        مشهور است را درمحيط ويندوز خود يافته و آنرا اجرا نماييد.
                        اجازه دهيد كه كمي درمورد اين برنامه توضيحاتي ذكر شود.
                        اين برنامه و برنامه هاي مشابه به Browser يـا مـرورگـر
                        وب، مـشـهـورنـد و يـكـي از ويـژگـي هـاي آنـهـا قـابلـيـت
                        نـمـايـش دادن فايلهاي HTML ميباشد. از نمونه هاي ديگر اين
                        گونه برنامه ها مي توان به برنامه Netscape,Opera,MSN
                        Explorer ,Navigator و غيره اشاره كرد،ولي شايد يكي از
                        پرطرفدارترين و راحت ترين آنها همان IE باشد. نكته ديگري
                        كه لازم به ذكر است، آن است كه هريك از اين مرورگرها داراي
                        نگارشهايي مي باشند كه به مرور وارد بازار نرم افزار
                        ميشوند، البته هميشه بهتر است كه براي در اختيار گرفتن
                        تمامي امكانات اينترنت ونمايش جلوه هاي ويژه آن از آخرين
                        نسخه هاي آن استفاده نماييد. به عنوان مثال آخرين نسخه IE
                        ، تحت ويندوز 98 و 2000 نسخه 5/5 همراه با (SIP) Service
                        Pack آن بوده و آخرين نسخه آن تحت ويندوز XP نيز نگارش 6
                        آن ميباشد.بد نيست كه دراين قسمت درمورد SP نيز نكاتي را
                        مطرح نماييم.

                        به طور كلي با اضافه شدن امكانات و قابليتهاي برنامه ها،
                        حجم اين برنامه به مرور، افزايش چشم گيري پيدا نموده اند و
                        با توجه به اينكه بسياري از نسخه هاي جديد برنامه ها نيز
                        ازطريق اينترنت قابل بارگذاري و دريافت مي باشند، پايين
                        بودن سرعت ارتباطي به اينترنت دريافت نسخه هاي جديد و
                        اصلاح شده را با مشكلات فراواني مواجه مي نمايد، لذا شركت
                        هاي سازنده به جاي دراختيار قراردادن نسخه هاي جديد برنامه
                        ها به طور كامل! برنامه های نسبتاً كوچكتري را كه اصطلاحا
                        به SP يا Patch فايل معروف هستند را در اختيار كاربران
                        قرار مي دهند تا كاربران با دريافت و اجرا نمودن آنها، به
                        نسخه ها و يا اصلاحات جديد به راحتـي دسـت پـيدا نـماينـد
                        و امـا IE ! پـس از اجـرا نـمـودن ايـن برنامه يك پنجره
                        مشابه پنجرههاي My Document ظاهر شده و در نوار آدرس آن،
                        شما قادر خواهيد بود تا آدرس سايت مورد نظر را نوشته و سپس
                        كليد enter را فشار دهيد ، پس از مدتي، صفحه اوليه يا
                        اصطلاحاً Home page آن سايت ظاهر شده و شما مي توانيد از
                        اطلاعات وامكانات آن سايت استفاده نماييد . براي استفاده
                        بهتر از آدرسهاي اينترنتي ، يادگيري سه مفهوم بسيار حائز
                        اهميت است.

                        1.پروتكل
                        2.سيستم نام دامنه Domain Name System(DNS)(URLs)3Uniform
                        Resources Locator

                        3.پروتكل: به طور كلي هر توافقي كه بين رايانه ها در سراسر
                        جهان براي تبادل اطلاعات صورت ميگيرد. پروتكل مي نامند.
                        تصور كنيد كه دو نفر كه به زبانهاي چيني و هندي تمايل به
                        ارتباط برقراركردن دارند، بخواهند با هم حرف بزنند، دراين
                        صورت به عنوان مثال با هم توافق مي كنند كه به زبان
                        انگليسي صحبت كنند. در اينترنت هم اين چنين است به عنوان
                        مثال براي ارسال فايلهاي HTML، پروتكلي وجود دارد به
                        نام.HTTP اين پروتكل وظيفه ارسال ودريافت اينگونه فايلها
                        را به عهده دارد . يك مفهوم اساسي كه درمورد اين پروتكل
                        وجود دارد آن است كه فايلهاي HTML داراي مراجع و لينكهايي
                        به ديگر فايلها مانند تصوير، صدا وغيره مي باشد .

                        دقت كنيد كه در هنگام استفاده از اينترنت ، شما با پروتكل
                        هاي ديگري مانند:ftp,telnet newsgrop, gopher نيز مواجه
                        خواهيد شد، كه البته هريك از اين پروتكل ها را در شماره
                        هاي بعد در جاي خود بحث خواهيم نمود.

                        4.سيستم نام دامنه: در زمانهايي نه چندان دور، كاربران
                        براي اتصال به سرويس دهنده هاي وب، از يك عدد چهار قسمتي
                        به نام IP استفاده مي كردند، كه هر قسمت آن مي توانست
                        اعدادي بين صفر تا 255 راشامل شود، ولي اين شماره ها براي
                        كاربران مشكلات زيادي را چه از نظر به خاطر سپردن و چه از
                        نظر دفت در ورود آنها به وجود مي آورد، به همين دليل كميته
                        اي، پروتكلي را به نام سيستم نام دامنه معرفي نمود كه توسط
                        آن آدرسهايIP به اسامي با معني و قابل تشخيصي تبديل مي
                        شوند. به عنوان مثال آدرس IP فوق دقيقاً معادل آدرس
                        اينترنتي http://www.ciwecrtified.com مي باشد دقت كنيد كه
                        اين اسامي دامنه، كاملاًمنحصر به فرد مي باشند نكته ديگري
                        كه لازم به ذكر است، آن است كه برخلاف طريقه خواندن اين
                        آدرس ها، اين گونه آدرسها به صورت عكس عمل مي كنند! بدين
                        معني كه كمه com كه نوع سايت را معرفي مي كند به عنوان
                        بالاترين سطح (TLDs) معرفي شده وسپس نام ثبت شده مورد
                        علاقه شركت يا فرد(ciwcertified) به عنوان سطح مياني مطرح
                        شده و سپس نام رايانه سرويس دهنده وب (web) و يا نام سايت
                        وب ميزبان(Host) به عنوان پايين ترين سطح عنوان مي شود. در
                        بالاترين سطح اين دامنه، تا چندي پيش تنها تعداد محدودي
                        نام وجود داشت كه مي توان به اسامي Com,Net,Org,Gov,Edu و
                        غيره اشاره نمود، ولي به دليل ثبت شدن تقريبا تمامي اسامي
                        با معني و حتي بي معني! در اين مجموعه، متوليان اينترنت
                        دست به ايجاد اسامي ديگري مانند، Web,TV Wap, Tel,Shop و
                        غيره زده اند.

                        5. 3URLs به طور كلي اگر آدرس وب شما علاوه بر سيستم نام
                        دامنه، نوع پروتكل و ديگر جزئيات مربوط به آن سايت را نيز
                        شامل باشد، اصطلاحا به آدرس URL سايت معروف خواهد بود. به
                        عنوان مثال آدرس URL سايت ياهو، به صورت
                        http://www.yahoo.com مطرح مي شود و يا اگر شما درسايت
                        خاصي، تمايل به ديدن صفحه خاصي از آن راداشته باشيد، مي
                        توانيد مستقيماً از آدرس URL نيز استفاده نماييد، به عنوان
                        مثال مي توان از آدرس زير براي رفتن به سايت مورد نظر
                        وصفحه خاص آن استفاده نمود:

                        http://www.sec.gov/asec/wwwsec.htm با توجه به وجود انواع
                        پروتكل هاي موجود در اينترنت، لازم است يادآور شويم كه به
                        طور پيش فرض برنامه IE پروتكل HTTP را در نظر مي گيرد، مگر
                        آنكه شما رسماً از پروتكل ديگري استفاده نماييد. منظور اين
                        است كه اگر در برنامه IE در قسمت آدرس آن عبارت
                        http://www.Yahoo.com را وارد نموده و سپس كليد Enter را
                        فشار دهيد، به طور اتوماتيك عبارت http://www.Yahoo.com را
                        در قسمت آدرس ملاحظه خواهيد نمود.

                        نكته ديگري كه شايد عنوان آن خالي از لطف نباشد، آن است كه
                        با توجه به اينكه در اكثر آدرس هاي اينترنت در بالاترين
                        سطح آنها عبارت com و در صورتي كه در نوار آدرس برنامه IE،
                        شما تنها كلمه yahoo را تايپ نموده و سپس از دكمه هاي
                        تركيبي http://www.Yahoo.com در صفحه نمايش ظاهر شده و شما
                        را به سايت مربوطه رهنمون خواهد كرد.

                        به هرحال پس از ورود به سايت موردنظر، شما با اطلاعات
                        مربوط به آن سايت، مواجه خواهيد شد. دراين صفحه شما با
                        عبارات و يا تصاويري مواجه مي شويد كه هرگاه اشاره گر موش
                        را بر روي آن مي بريد، اشاره گر موش از حالت فلش به صورت
                        دست درآمده و شما قادر خواهيد بود،ت با كليك كردن بر روي
                        آن به صفحه ديگري كه ممكن است حتي سايت ديگري باشد، مراجعه
                        نماييد. دقت كنيد كه اصطلاحاً به اين گونه متن ها و يا
                        تصاوير، اتصال اينترنتي يا ابرمتن(Hyperlink) اطلاق مي
                        شود.

                        گاهي ممكن است كه با كليك كردن بر روي يك اتصال، صفحه فعلي
                        محو شده و اطلاعات مقصد ظاهر شود و يا اينكه درعين وجود
                        صفحه فعلي، پنجره ديگري ظاهر شده و اطلاعات مقصد را درآن
                        صفحه ملاحظه نماييد.
                        
            

                        آ
                        
                        حال كه با مفاهيم اوليه اينترنت آشنا شده ايد، لازم است كه
                        به معرفي محيط IE بپردازيم همان گونه كه درشماره قبل اشاره
                        شد، هرگاه وارد يك سايت اينترنتي مي شويد،
                        با پيوندهاي زيادي كه شما را به قسمت هاي مختلفي از همان
                        سايت و يا حتي سايتهاي ديگر رهنمون مي سازد، مواجه مي
                        شويد. هرگاه بر روي اين پيوندها كليك نماييد، يا صفحه
                        موجود محو و صفحه مقصد ظاهر شده و يا محتواي صفحه مقصد
                        درپنجره جديدي ظاهر خواهد شد، ولي نكته اي كه لازم است
                        بياموزيد، نحوه كار با اين گونه پيوندها مي باشد.

                        در اكثر موارد پس از كليك كردن بر روي يك پيوند، صفحه قبلي
                        محو مي شود و صفحه ديگر جايگزين آن مي شود، ممكن است كه
                        اين رفتار چندان خوشايند كاربر نباشد! به عنوان نمونه
                        سايتي را در نظر بگيريد كه در آن پيوندهاي زيادي به
                        سايتهاي مختلف به صورت طبقه بندي شده لحاظ شده باشد و شما
                        تمايل به گشت وگذار به داخل تمامي آنها داشته باشيد ولي
                        كليك كردن بر روي هريك از آنها باعث محو شدن صفحه اوليه
                        خواهد شد. براي حل اين مشكل درحالي كه درصفحه مورد نظر
                        قرارگرفته ايد، سه راه حل در پيش رو داريد:

                        1.برنامه IE را مجددا اجرا نموده، وارد صفحه مورد نظر شده
                        و از آن بر روي هريك از پيوندها كليك نماييد.
                        2.منـوي فـايل را انتـخـاب كرده، بر روي زير منوي New،
                        كليك كرده و گزينه Window را انتخاب كنيد( البته مي توانيد
                        از دكمه تركيبي CTRL+N نيز براي اين منظور استفاده
                        نماييد).
                        3.اشاره گر موش را بر روي پيوند مورد نظر برده، دكمه سمت
                        راست را كليك كرده تا منوي بعدي ظاهر شود،
                        سپس گزينه Open In New Window را انتخاب كنيد بدين ترتيب
                        شما قادر خواهيد بود كه بدون اينكه صفحه مورد نظر خود را
                        از دست بدهيد در پيوند آن صفحه به گشت وگذار بپردازيد، كه
                        البته در بين اين سه روش، طبعا روش سوم مناسبتر مي باشد،
                        ولي روش هاي اول و دوم نيز برحسب نياز كاربر‌‌هاي خاص خود
                        را دارند. حال تصميم داريد كه شما را با نوار ابراز اين
                        برنامه آشنا نماييم، ولي ممكن است كه به هر دليلي برنامه
                        IE شما فاقد چنين نواري باشد، لذا درصورتي كه برنامه IE
                        شما فاقد آن مي باشد، مي توانيد ابتداي منوي View را
                        انتخاب كرده و سپس وارد زير منوي Toolbars شده ودر صورتي
                        كه در كنار گزينه Standard Buttons نماد «تاييد» قرار
                        ندارد، يك بار بر روي آن كليك كرده تا توار ابراز ظاهر
                        شود. حال كه تا اينجا آمده ايد، بهتر است كه در زير منوي
                        Toolbars، گزينه Address Bar را نيز انتخاب نموده ، تا در
                        كنار آن نيز نماد «تاييد» ظاهر شود و بقيه نمادهاي تاييد
                        مربوط به بقيه گزينه ها را با انتخاب مجدد آنها، تا اطلاع
                        بعدي حذف نماييد. در داخل نوار ابزار سمت چپ به ترتيب با
                        دو دكمه به نامهاي قبلي و بعدي، مواجه مي شويد. اولين باري
                        كه برنامه IE را باز مي كنيد، اين دو دكمه غير فعال مي
                        باشند. به محض اينكه بر روي يكي از اتصالات صفحه موجود
                        كليك كرده و يا آدرس ديگري را در نوار آدرس وارد كرده و
                        سپسك كليد Enter را فشار دهيد، تا صفحه ديگري در همان
                        پنجره ظاهر شود، دكمه Back از حالت غير فعال به حالت فعال
                        تغير حالت مي دهد، ولي دقت كنيد كه كماكان دكمه Forward به
                        صورت غير فعال مي باشد. حال مي‌توانيد، با كليك كردن بر
                        روي دكمه Back، به صفحه قبلي بازگرديد پس از اولين انتخاب
                        دكمهBack، دكمه Forward نيز از حالت غيرفعال به حال فعال
                        تغيير حالت داده و مي توانيد از آن استفاده نماييد معاني
                        اين دو دكمه دقيقاً مانند دو دكمه Back و Forward در
                        برنامه My Computer مي باشد.

                        1. دكمه Back به برنامه IE مي فهماند كه بايستي كاربر را
                        به آخرين صفحه‌2. اي كه قبلا از آن آمده است،‌3. رهنمون
                        سازد. 4. دكمه Forward به برنامه IE مي فهماند كه بايستي
                        كاربر را به آخرين صفحه اي كه قبلاً‌5. از آن Back كرده
                        است،6. رهنمون سازد. دكمه ديگري كه در نوار ابزار وجود
                        دارد، دكمه Stop مي باشد. تصور كنيد كه درحالي كه وارد
                        صفحه‌اي شده‌ايد، به پيوند، متن يا تصوير مورد نظر خود
                        رسيده‌ايد وديگر تمايلي به دريافت بقيه اطلاعات صفحه
                        نداريد، دراين صورت با انتخاب اين دكمه، عمل دريافت يا به
                        اصطلاح بارگذاري اطلاعات خاتمه مي يابد.

                        دكمه ديگري كه در نوار ابزار وجود دارد، دكمه Refresh مي
                        باشد سه كاربر اصلي اين دكمه را مي‌توان به شرح ذيل عنوان
                        نمود:
                        1. نمونه عنوان شده درقسمت Stop را در نظر بگيريد،2. فرض
                        كنيد كه پس از توقف كردن دريافت تمامي اطلاعات صفحه،3.
                        تمايل به مشاهده بقيه اطلاعات داريد،4. دراين صورت مي‌5.
                        توانيد بر روي اين دكمه كليك كرده تا عمل دريافت اطلاعات
                        از ابتدا آغاز شود. البته براي اين منظور مي‌6. توانيد از
                        منوي View نيز گزينه Refresh را انتخاب كرده و يا از كليد
                        ميانبر نيز استفاده نماييد. 7. تصور كنيد كه وارد صفحه اي
                        شده ايد كه به خاطر ساختار آن،8. هر 15 دقيقه اطلاعات
                        مربوط به آن تغيير مي يابد،9. مانند سايتهاي مربوط به
                        اطلاعات بورس،‌10. دراين صورت شما قادر خواهيد بود كه با
                        انتخاب اين دكمه،11. اطلاعات آن صفحه را مجدداً از سايت
                        مربوطه دريافت نماييد. 12. فرض كنيد كه وارد سايتي شده ايد
                        كه در آن تعداد نسبتا زيادي تصوير يا Applet ( در
                        شماره‌13. هاي بعدي در اين مورد توضيحاتي ارائه خواهد شد)
                        وجود دارد وبه علت كند بودن پهناي باند اينترنت و يا سرعت
                        دسترسي رايانه شما به اينترنت،14. شما قادر به دريافت
                        تمامي اين اشياء در بار اول نمي‌15. باشيد،16. براي اين
                        منظور پس از Refresh كردن صفحه،17. قادر خواهيد بود كه
                        بقيه اشياء دريافت نشده را نيز دريافت نماييد. مي‌18.
                        توانيد انتخاب دكمه Refresh را تا حصول تمامي اشياء تكرار
                        نماييد.

                        دكمه ديگري كه در نوار ابزار وجود دارد، دكمه Home مي
                        باشد. با انتخاب اين دكمه به صفحه اوليه‌اي كه خود قبلاً
                        تعيين نموده‌ايد، خواهيد رسيد. براي تغيير آن مي توانيد
                        ،‌منوي Tools را انتخاب نموده و سپس گزينه Internet
                        Options را انتخاب نماييد در اين صورت يك پنجره ظاهر شده و
                        قسمت General مي‌توانيد، درجعبه متني Address آدرس سايت
                        مورد نظر خود را به عنوان صفحه اوليه وارد نماييد. دقت
                        كنيد كه در ذيل اين جعبه متني سه دكمه قرار دارد، درصورتي
                        كه بر روي دكمه Use Blank كليك نماييد درجعبه متني آدرس
                        about:blank ظاهر مي شود و اين بدان معني است كه هر گاه بر
                        روي دكمه Home كليك نماييد، يك صفحه خالي بر روي پنجره
                        برنامه IE ظاهر خواهد شد لازم به ذكر است كه در صورتي كه
                        دليل موجهي براي انتخاب آدرس خاصي براي صفحه اوليه خود
                        نداريد، انتخاب اين دكمه بهترين گزينه خواهد بود دكمه بعد،
                        دكمه Use Ddfault مي باشد. با انتخاب اين دكمه، آدرس پيش
                        فرض برنامه IE كه همان آدرس سايت MSN، مايكروسافت مي باشد،
                        درجعبه متني ظاهر مي شود و اما دكمه Use Current. تصور
                        كنيد كه وارد آدرسي شده‌ايد كه بسيار جذاب يا كاربردي مي
                        باشد و مي خواهيد كه هرگاه كه برنامه IE را اجرا كرده و يا
                        دكمه Home را انتخاب مي كنيد،‌وارد همان آدرس شويد، دراين
                        صورت ابتدا وارد آردس موردنظر شده وسپس بر روي اين دكمه
                        كليك نماييد، تا آدرس آن به عنوان آدرس پيش فرض برنامه IE
                        در نظر گرفته شود.
                        
                        

7- لايه كاربرد (Application Layer )
6- لايه نمايش ( Presentation Layer )
5- لايه جلسه ( Session Layer)
4- لايه انتقال ( Transport Layer )
3- لايه شبكه ( Network Layer )
2- لايه پيوند داده ها ( Data Link Layer )
1- لايه فيزيكي ( Physical Layer)
در ابتدا گمان ميشد اين مدل بصورت استاندارد فراگير در تمام شبكه ها بكار گرفته شود اما به دلايلي ( از جمله انتشار رايگان برنامه هاي TCP/IP توسط دانشگاه بركلي ) اين مدل پايدار نماند و مدل TCP/IP مورد استفاده قرار گرفت و بصورت استانداردي فراگير براي ارتباط بين كامپيوترها در اينترنت انتخاب شد .
TCP/IP براي ايجاد ارتباط بين كامپيوترها ابتدا اطلاعات ارسالي از سيستم عامل مبدا را طبق استانداردهاي خودش به بسته هايي تبديل كرده و سپس در مقصد اطلاعات دريافتي را مجددا ترجمه كرده به سيستم عامل مقصد تحويل ميدهد . براي اينكار TCP/IP كه مبناي اينترنت است را به 4 لايه تقسيم كرده اند :

4- لايه كاربرد ( Application Layer )
3- لايه لايه انتقال (Transport Layer )
2- لايه شبكه ( Network Layer )
1- لايه واسط شبكه (Network Interface Layer )
لايه اول : واسط شبكه Network interface
در اين لايه استانداردهاي سخت افزاري, نرم افزارهاي راه انداز و پروتكلهاي شبكه تعريف ميشوند .
لايه دوم : شبكه Network Internet
در اين لايه بسته هاي اطلاعاتي ( كه از اين به بعد به آنها بسته هاي IP ميگوييم ) روي شبكه هدايت ميشوند تا به مقصد برسند . مهمترين پروتكلي كه در اين لايه استفاده ميشود پروتكل IP است كه ديتاگرامها (واحدهاي اطلاعاتي كه بايد تحويل مقصد شوند ) را به بسته هاي كوچكتري تبديل ميكند و پس از اضافه كردن اطلاعات لازم براي بازسازي آنها را روي شبكه ارسال ميكند .
لايه سوم : انتقال Transport
اين لايه بر اساس سرويسي كه لايه دوم ارائه ميدهد يك ارتباط مطمئن بين ميزبانها برقرار ميكند . دريافت يا عدم دريافت بسته هاي ارسالي در اين لايه مشخص ميشود. مهمترين پروتكل استفاده شده در اين لايه پروتكل TCP است .
لايه چهارم : كاربرد Application
اين لايه بر اساس خدمات لايه هاي زيرين , سرويس سطح بالايي براي خلق برنامه هاي كاربردي ارائه ميدهد .
لايه اينترنت ( IP ) :
لايه IP يك ديتاگرام را از لايه بالاتر تحويل ميگيرد , اگر طول ديتاگرام بزرگ باشد آنرا به واحدهاي كوچكتر تبديل ميكند و با اضافه كردن اطلاعات لازم آنرا در شبكه به جريان مي اندازد .پروتكل IP مجبور است قبل از ارسال بسته يك شماره شناسايي براي كل بسته و يك شماره ترتيبي براي هر قطعه در نظر بگيرد تا ديتاگرام بتواند در مقصد بازسازي شود .
در كنار پروتكل IP چند پروتكل ديگر مانند ICMP,ARP,RARP,RIP و ... وجود دارند كه در مسيريابي صحيح, مديريت خطاها و به مقصد رسيدن بسته ها به پروتكل IP كمك ميكنند .
بسته هاي IPشامل دو قسمت سرايند و ديتا ميباشند . اطلاعات موجود در سرايند مورد پردازش مسيريابها قرار ميگيرند . اين اطلاعات شامل فيلدهاي زير است :

1- فيلد Version :
4 بيتي است و نسخه IP را مشخص ميكند . اين فيلد شامل عدد 4 يا عدد 6 براي برخي مسيريابهاست.
2- فيلد IHL :
4 بيتي است و طول كل هدر را براساس كلمات 32 بيتي مشخص ميكند .
3- فيلد Type of Service :
8 بيتي است و شامل تقاضاي سرويس ويژه اي براي ارسال ديتا گرام دارد .
4- فيلد Total Length :
16 بيتي است و طول كل بسته شامل هدر و ديتا را مشخص ميكند .
5- فيلد Identification :
16 بيتي است و براي مشخص كردن شماره يك ديتاگرام بكار ميرود.
6- فيلد Fragment Offset :
15 بيتي و شامل دو قسمت است :
Flag :
شامل 2 بيت است يكي براي مشخص كردن قطعه نهايي ديتاگرام(MF) . 1 بودن اين پرچم به اين معناست كه قطعات ديگري نيز براي كامل كردن اين ديتاگرام لازم است و صفر بودن ان به اين معناست كه اين اخرين قطعه ديتاگرام است . بيت ديگر براي مشخص كردن اين نكته است كه ديتاگرام نبايد قطعه قطعه شود (DF) .
Fragment offset :
13 بيتي است و شماره ترتيب قطعه را براي بازسازي ديتاگرام در بر دارد . نكته مهم در اينجا اينست كه اندازه هر قطعه به استثناي قطعه پاياني بايد ضريبي از 8 باشد .
7- فيلد Time To Live :
8 بيتي است و براي مشخص نمودن طول عمر بسته استفاده ميشود . اين فيلد حداكثر ميتواند شامل 255 باشد كه به اين معني است كه 255 مسيرياب را ميتواند طي كند .
8- فيلد Protocol :
8 بيتي است و براي مشخص كردن شماره پروتكل لايه بالاتر براي تجزيه بسته بكار ميرود .
9- فيلد Header Checksum :
16 بيتي و براي كشف خطا .
10- فيلد Source Address :
32 بيتي و براي مشخص كردن IP ادرس فرستنده بكار ميرود .
11- فيلد Destination Address :
32 بيتي و براي مشخص كردن IP ادرس گيرنده بكار ميرود .
12- فيلد Options :
حداكثر 40 بيتي واختياري است .
13- فيلد Payload :
داده هاي دريافتي از لايه بالاتر قرار ميگيرند .
لايه انتقال ( TCP ) :
وظيفه اين لايه فراهم كردن خدماتي سازماندهي شده , مطمئن و مبتني بر اصول سيستم عامل , براي برنامه كاربردي لايه بالاتر است , بگونه اي كه ناكارآمدي لايه اينترنت جبران شود .
هر بسته TCP شامل 6 بيت پرچمه كه هر كدووم از اين بيتها مشخص كننده يه نوع بسته TCP هستند. اين بيتها عبارتند از :
1- بيت URG
2- بيت ACK
3- بيت PSH
4- بيت RST
5- بيت SYN
6- بيت FIN
بيت ACK به معني اينه كه داده هاي فيلد Aknowledgment No. معتبره . ما در اين مرحله از اين بيت در تركيب با ساير بيتها استفاده ميكنيم .
بيت SYN اين بيت هم در تركيب با بيت ACK باعث ايجاد يه ارتباط ميشه .
بيت FIN در انتهاي ارتباط و براي قطع ارتباط براي طرف مقابل ارسال ميشه .
بيت RST قطع يك طرفه ارتباط از طرف صادر كننده اين بيته . در حقيقت پاسخ به بسته هاي سرگردانه كه ما در اين مرحله از اوون نتيجه ميگيريم كه پورت مورد آزمايش بسته است .بيت URG به اين معناست كه داده هاي فيلد Urgent Pointer بايد مورد پردازش قرار بگيره . پردازش داده هاي اين فيلد در لايه كاربرد صورت ميگيره و كاري به مبحث فعلي ما نداره .
و بالاخره بيت PSH كه ست كردن اوون باعث ارسال بسته بطور مستقيم به لايه كاربرد ميشه . و در مواقع ضرورى مثل Telnet بكار ميره .
و فيلدهاي مورد استفاده :
Aknowledgment No. :
اين فيلد شماره ترتيب بايتي كه فرستنده منتظرشه رو تعيين ميكنه .
Sequence No. :
شماره ترتيب آخرين بايت بسته جاري رو در خودش قرار ميده .
براي برقراري ارتباط فرستنده يه بسته بدون اطلاعات رو با تنظيم SYN=1 & ACK=0 و عدد تصادفي x رو در فيلد Sequence No. قرار ميده و به اين وسيله به گيرنده اطلاع ميده كه بسته هاي ارسالي بعدي از طرف فرستنده از شماره x+1 به بعده .
در مرحله دوم گيرنده با دريافت بسته اول در صورت تمايل به قطع ارتباط يه بسته خالي شامل RST=1 بسمت فرستنده ارسال ميكنه و ارتباط قطع ميشه . و در صورت تمايل به بر قراري ارتباط بيتهاي SYN=1 & ACK=1 رو ست ميكنه و مقدار فيلد Aknowledgment No. رو x+1 قرار ميده و عدد تصادفي y رو در Sequence No. قرار ميده . و با اينكار به فرستنده اطلاع ميده كه منتظر ارسال بسته هاي بعدي از شماره x+1 به بعده . و خودش هم اطلاعاتش رو با شماره ترتيب y+1 به بعد براي فرستنده ارسال ميكنه .
و بالاخره فرستنده با تنظيم SYN=1 & ACK=1 و مقداردهي Sequence No.=x+1 وAknowledgment No.=y+1 اعلام ميكنه كه آماده ايجاد ارتباطه .
از اين به بعد تا ارسال بسته شامل بيت خاتمه يعني FIN ارتباط برقراره و دو ماشين بسته هاي خودشون رو با مشخصه هاي گفته شده براي همديگه ارسال ميكنن تا اينكه بسته FIN از سوي يكي از ماشينها ارسال بشه . بعد از ارسال اين بسته ماشين ارسال كننده فقط گيرنده بسته هاي طرف مقابله ( در حقيقت ارتباط يه طرفه ميشه ) تا اينكه طرف دوم هم بسته هاش تمووم بشه و بسته شامل بيت FIN رو ارسال كنه . در اين مرحله هست كه ارتباط بكلي قطع ميشه

                        مرورگرها چگونه به خواندن صفحات وب ميپردازند؟
                        يک مرورگر با کمک يک Request درخواستی برای خواندن يک صفحه
                        از وب سرور ميکند.
                        اين Request يا درخواست بر اساس استاندارد ارتباطی يا
                        پروتوکل HTTP بوده و شامل آدرس صفحه مورد نظر ميباشد.
                        آدرس يک صفحه وب چيزی
                        شبيهhttp://www.tehrandata.com/amozesh.html است. بخش
                        //:http نوع پروتوکل و يا استاندارد ارتباطی را تعيين
                        ميکند، www.tehrandatat.com نام دومين يا Domain است و
                        amozesh.html نام صفحه ای است که بايد خوانده شود.
                        مرورگرها چگونه صفحات وب را نمايش ميدهند؟
                        چگونگی نمايش يک صفحه وب بصورت مستتر در آن وجود دارد.
                        مرورگرها از روی دستورالعملهای داخل صفحات وب و با کمک تگ
                        ها به نمايش صفحات ميپردازند.
                        وظيفه اصلی تگ های اچتمل ( HTML tags ) بيان چگونگی نمايش
                        اطلاعات ميباشد.
                        يک تگ اچتمل چيزی شبيه <p> اين تگ پاراگراف است! </p> است.
                        چه کسانی استاندارد های وب را تعيين ميکند؟
                        تعيين استاندارد های وب ربطی به شرکتهای مايکروسافت و يا
                        نت اسکيپ ندارد.
                        World Wide Web Consortium يا W3C متولی تعيين
                        استانداردهای وب است.
                        HTML, CSS and XML از مهمترين استانداردهای تصويب شده وب
                        ميباشند.
                        آخرين استاندارد HTML استاندارد XHTML 1.0 ميباشد .
                        

اين آموزش من به خاطر اسرارتون به وبلاگ اضافه کردم.من ميخوام در اين مقاله هک رو به صورت کاملا حرفه اي تعريف کنم و ياد بدم ودرموردTCP/IPهم مطالب مهمي نوشتم.و همچنين در مورد هک نشدن و بحث مهم حفاظت از پورتهاي کامپيوتر خودمان و همچنين در موردIP ADRESSبه طور خيلي جامع و مفصل توضيح دادم.يعني فکر کنم اگه اين مقاله رو با مقاله قبلي رو خوانده باشي الان مينتوني خودتو يک هکر بدوني.و اينم بگم که من پدرم در اومد اين مطالب نوشتم آخه شما فکرشو بکنيد من اولا تايپ فارسيم خوب نيست بعدشم تابستون است بعدشم من بايد کلاس کنکور برم تازه شم من اين مطالبو بايد جمله بندي کنم و بعد بنويسم خلاصه بگم من سنگ  تموم گذاشتم پس ديگه نينان توروخدا بگين ما هيچي نفهميديم چون اولا خستگي به جونم ميمونه دوما ديگه شايد ننويسم پس نظر يادتون نرها .درضمن هر گونه استفاده نادرست از مطالب پايين و هر گونه مطالب اين وبلاگ به عهده خود فرد است و اينجانب مسوليتي رو نميپذيرم و درضمن ذکر مطالب پايين در صورت ذکر نام منبع و لينک دادن به اين صفحه مجاز ميباشد

                        ميتوانيد ان را به ntfs تبديل كنيد در حالي كه سيستم ntfs
                        قابل برگشت به fat32 نيست.(البته منظور يك درايوست كه پر
                        باشد و بدون از دست دادن اطلاعات اين كار را انجام دهيد)

                        امكان فرمت فلاپي را داريد و همچنين با يك فلاپي بوت
                        ميتوانيد به فايلها دسترسي داشته باشيد.

                        با NTFS ياNew Technology File System ميتوانيد......

                        ميتوانيد فايلها را رمز گزاري كنيد تا فقط كاربران خاصي از
                        ان استفاده كنند.

                        از پيكر بنديهاي خطاپذير ديسك مانند Raid5 يا Mirroring
                        استفاده كنيد.

                        امكان زخيره فايلهاي بزرگتر از 4 GB را داشته باشيد.

                        امكان فرمت پارتيشن هاي بزرگتر از 32 GB راداشته باشيد.

                        از دسترسي فايلها به وسيله بوت جلوگيري كنيد.

                        داراي سيستمي پايدار با اسيب پذيري كمتر نسبت به خطاها و
                        خرابيها باشيد.
                        
                       

                        فارسی کردن منوی جديد ويندوز XP
                      
                        قبل از شروع توجه داشته باشيد که تغييرات زير مختص ويندوز
                        XP با منوی پيش فرض است و چنانچه منوی خود را به حالت
                        Classic تغيير داده ايد حتما بايد دوباره به حالت پيش فرض
                        باز گرديد تا بتوانيد از نتيجه موارد مطرح شده در زير
                        استفاده کنيد.
                        با پشتيبانی ويندوز 2000 و XP از امکانات فارسی بخصوص در
                        زمينه نوشتن متن فارسی با Unicode کمتر شاهد عرضه
                        ويندوزهای دست کاری شده هستيم و همه از همين نسخه های
                        نسبتا سالم ( کاری به Crack شدنشون نداشته باشيم!) استفاده
                        ميکنند.
                        اگر شما امکان فارسی نويسی ويندوز XP را فعال کرده باشيد
                        ميتوايد به راحتی خيلی از شمايلها و اعلانها ويندوز را به
                        فارسی تبديل کنيد.
                        بسياری از شمايلها به راحتی با انتخاب آنها و زدن کليد F2
                        و نوشتن يک متن فارسی درون آن به فارسی تبديل ميشوند مانند
                        : My Computer، My Documents، My Network Places

                        برای تغيير اين مقادير از Registry هم ميتوان استفاده کرد
                        که راه پيچيده تری است ولی گزينه مناسبی برای برنامه
                        نويسان است و همچنين اين امکان را برای شما فراهم ميکند تا
                        تغييرات را در يک فايل قرار دهيد و با اجرای آن تمام
                        تغييرات به يکباره به سيستم اعمال شود.
                        تغيير بعضی از شمايلها نظير Recycle Bin و گزينه های موجود
                        در Start Menu به اين راحتی نيست و بايد حتماً از Registry
                        اين کار انجام شود:

                        ...Run
                        1- regedit را در خط فرمان اجرا کنيد (Start>Run)
                        2- کليد زير را از HKEY_CLASSES_ROOTCLSID پيدا کنيد:

                        {2559a1f3-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}

                        3- مقدار LocalizedString را به يک مقدار فارسی مثلاً
                        اجرا... تغيير دهيد
                        4- حالا برای اينکه وقتی با نشانگر ماوس بر روی گزينه اجرا
                        در منوی Start ميرويد يک متن توضيحی نمايش داده شود مقدار
                        InfoTip را به يک مقدار قارسی قرار دهيد:

                        5- Rgistry Editor را ببنديد و نتيجه را مشاهده کنيد. اگر
                        تغييری انجام نشده بود يک بار Log off و Login کنيد

                        Serarch

                        1- regedit را در خط فرمان اجرا کنيد (Start>Run)
                        2- کليد زير را از HKEY_CLASSES_ROOTCLSID پيدا کنيد:

                        {2559a1f0-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}

                        مراحل 3، 4 و 5 را در مرحله ...Run با تغيير متن عيناً
                        تکرار کنيد. ميتوانيد برای انتخاب متن از شکل بالای صفحه
                        کمک بگيريد

                        Help and Support

                        1- regedit را در خط فرمان اجرا کنيد (Start>Run)
                        2- کليد زير را از HKEY_CLASSES_ROOTCLSID پيدا کنيد:

                        {2559a1f1-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}

                        حالا که با تغيير دادن منو به فارسی تا حدی آشنا شديد
                        ميتوانيد از جدول زير استفاده کنيد تا گزينه های ديگری را
                        هم به فارسی تبديل کنيد:

                        My Network Places
                        {208D2C60-3AEA-1069-A2D7-08002B30309D}

                        My Computer
                        {20D04FE0-3AEA-1069-A2D8-08002B30309D}

                        Recycle Bin {645FF040-5081-101B-9F08-00AA002F954E}
                        Printers and Faxes
                        {2227A280-3AEA-1069-A2DE-08002B30309D}
                        Internet Explorer {2559a1f4-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}

                        Briefcase {85BBD920-42A0-1069-A2E4-08002B30309D}
                        Admin Tools {D20EA4E1-3957-11d2-A40B-0C5020524153}